Emilia Pardo Bazán maakte zich het mottoDe bellum luce, licht in de strijd, eigen. Een strijdster, haar tijd ver vooruit en met een felle drang, definieerde ze zichzelf als een radicale feministe. Een stuwende kracht die een stad nodig had die bij haar paste, een ruimte van vrijheid waar ze haar verlangen naar cultuur en moderniteit kon vervullen.

Madrid was de plek waar ze woonde en waar ze haar schrijverschap ontwikkelde, een plek die het verdiende om verteld te worden. Want naast een uitmuntend romanschrijfster kan met zekerheid gezegd worden dat Doña Emilia alle eigenschappen bezat om een groot kroniekschrijfster te zijn: een enorme cultuur, een rijkdom aan talen, een enorme interesse en nieuwsgierigheid voor alles wat haar omringde en een totaal gebrek aan vooroordelen.

Haar kronieken van Madrid worden de beste gids om niet alleen de stad en haar samenleving te leren kennen, maar ook de vrouw met de meest overweldigende persoonlijkheid in de Castiliaanse literatuur.

Een uitklapbare kaart, een notitieboekje met de plaatsen uit haar leven en toegang tot een interactieve kaart vol afbeeldingen en teksten.