Tragedie, extase en onheil Mark Rothko (1903-1970) was een groot voorstander van de totale vrijheid van expressie van de kunstenaar en schuwde classificaties en elke poging om zijn schilderijen te interpreteren. Hoewel hij wordt beschouwd als een sleutelfiguur in het Abstract Expressionisme, dat werd gevormd in New York City, verwierp Rothko labels en drong hij aan op het creëren van "een volledige ervaring tussen schilderij en kijker".

Na een figuratieve fase ontwikkelde Rothko zijn emblematische doeken van felgekleurde blokken in rood, geel, oker, bruin, zwart en groen. Hij benadrukte dat hij met deze heldere, levendige kleurvlakken de menselijke figuur niet had geëlimineerd, maar vervangen door symbolen of vormen die alle tragiek van de menselijke conditie bevatten. Tegelijkertijd kende hij de toeschouwer expliciet de macht toe om zijn werk te interpreteren. Een schilderij leeft in gezelschap," zei hij, "het breidt zich uit en komt tot leven voor de ogen van de gevoelige kijker. Van zijn vroege begin tot zijn beroemdste kleurvlakken onthult dit Boek de intelligentie en invloed van Rothko's dramatische, intieme en revolutionaire werk.

Over de serie: Elk boek in TASCHEN's serie kleine kunst bevat: een gedetailleerde chronologische samenvatting van het leven en werk van de kunstenaar met aandacht voor zijn historische en culturele betekenis; een beknopte biografie; ongeveer 100 illustraties in kleur met verklarend commentaar.