Dlaczego było tak wielu artystów-samobójców, od renesansu do XX wieku? Co doprowadziło wielu twórców do obsesyjnego autoportretowania siebie, wyprzedzając selfie XXI wieku o wieki? Z jakich sieci społecznościowych korzystaliby malarze barokowi, gdyby żyli w naszych czasach? Dlaczego przedstawienie kobiecych włosów łonowych powodowało odrzucenie przez tysiąclecia historii? Co prowokuje odrzucenie dzieła sztuki w pewnym kontekście historycznym i prowokuje jego triumf w późniejszym okresie? Dlaczego przemilczano ponure oblicza wielu twórców, ich brutalne skłonności, ich oszustwa? Co uniemożliwiło przedstawienie rzeczywistości, gdy podniesiono flagę decorum, ignorując fakt, że Chrystus został ukrzyżowany nago lub że miał dzieciństwo jak inne dzieci? Kiedy umarła sztuka? Wraz z bezzapachowym kiblem Marcela Duchampa czy z kałem w puszce Manzoniego? Historia sztuki skrywa wiele aspektów, pominiętych faktów i przemilczanych szczegółów, które składają się na tę równoległą encyklopedię, w której jest miejsce dla kobiet zapomnianych przez wieki, chorób, na które cierpieli twórcy, lub tysiąca i jednej okoliczności, które zwykle pozostają niezauważone w podręcznikach, które nadal utrzymują dziewiętnastowieczną, akademicką i częściową koncepcję badania sztuki.

Wydawca: Almuzara