Chociaż chcielibyśmy to szczegółowo odwzorować, organizm ludzki zawsze wzbraniał się przed przedstawieniem nam ostatecznej mapy samego siebie. Jedyne, co o nim mamy, to skrawki i skrawki, zaproszenia do dygresji i marzeń. Eseista Pablo Maurette i artysta Julio César Pérez rozpoczęli tę kartograficzną przygodę, zakładając z góry pokonanie wszelkich uniwersalnych pretensji i stworzyli atlas ciała równie fragmentaryczny, co olśniewający: plan podróży wykorzystujący historię nauki i historii sztuki, ale także szczegółów i konkretów, prozaicznych anegdot, zachwytów i melancholii, aby zachęcić nas do refleksji nad materiałem, z którego jesteśmy stworzeni.