Emilia Pardo Bazán stworzyła własne mottoDe bellum luce, światło w walce. Wojowniczka, wyprzedzająca swoje czasy i z zaciekłym impetem, zdefiniowała siebie jako radykalną feministkę. Potok, który potrzebował miasta, które by jej odpowiadało, przestrzeni wolności, w której mogłaby zaspokoić swoją tęsknotę za kulturą i nowoczesnością.

Madryt był miejscem, w którym mieszkała i rozwijała swoje pisarstwo, miejscem, które zasługiwało na narrację. Ponieważ, oprócz tego, że była doskonałą powieściopisarką, można z całą pewnością powiedzieć, że Doña Emilia miała wszystkie atrybuty, aby być wielkim kronikarzem: rozległą kulturę, bogactwo języka, ogromne zainteresowanie i ciekawość wszystkiego, co ją otaczało, i całkowity brak uprzedzeń.

Jej kroniki Madrytu stają się najlepszym przewodnikiem do poznania nie tylko miasta i jego społeczeństwa, ale także kobiety o najbardziej przytłaczającej osobowości w literaturze kastylijskiej.

Rozkładana mapa, Notatnik z miejscami z jej życia oraz dostęp do interaktywnej mapy pełnej zdjęć i tekstów.