Madryckie tawerny

Emocjonalna podróż przez najbardziej autentyczne tascas, bodegas, domy i tawerny, aby wypić stolicę w łykach.
Jeśli cokolwiek definiuje duszę miasta, to są to jego bary, gdzie każdy bar jest centrum świata; ten mały wszechświat, na którym opieramy się, aby iść dalej. Madryt znajduje się na szczycie planety, jeśli chodzi o tawerny dla "kotów", które zamieniają go w zwierciadło tak samo Valleinclanesque, jak i świetliste, zawsze wiedząc o wrakach statków i odrodzeniach
Chociaż nie są one wynalazkiem kastylijskim, saga znakomitych barów nie przestała rosnąć od średniowiecza do dnia dzisiejszego, ku uciesze lokalnej publiczności, zawsze kochającej morapio i farra. Podczas Złotego Wieku były one miejscem do życia, załatwiania porachunków lub spotkań szlachty z ludnością... Aż do ekspansji bodegones, winiarni i lokali gastronomicznych do picia wina lub jedzenia z napitkiem. Świat opowiedziany tradycyjnym językiem. Od najbardziej klasycznych po nowe wyrażenia, dowcip tawerny i kocią dziwaczność zarabandy, przeszły one przez czas, aż dotarły do stereotypów kanonizowanych przez kronikarzy Villa: błyszczyki kostiumowe Mesonero Romanos, kroniki Galdosian lub proroka El Rastro, Ramóna Gómeza de la Serna. Wszystkie one, zabarwione legendą i malowniczością życia, które gnieździ się w figones, przetrwały z własnymi prawami i rytuałami... i są przewyższane w teraźniejszości
Przez ich lady przechodzili nie tylko łotrzykowie, ale także królowie wielu pasów, bandyccy pisarze, manolos i petimetres, chisperos, liberalni dziennikarze, pamfleciści, tłum Pradera de San Isidro, "No pasarán", Movida z lat 80-tych, początek XXI wieku.... oraz wino i dobrze narysowane piwa, jako cisi świadkowie.
Te strony są równie dobrze spacerowane, jak pijane i aspirują do pozostawienia śladów naszego Madrí, Madrí, Madrí, Madrí, czy to w prochowcu, czy nie, ale nieuchronnie mokre atramentem "tintorro"... Wejdź, jedz i przede wszystkim pij!
"Nie ma nic, co bardziej kręgowców Madrytu niż jego tawerny. Oto wspaniała wycieczka po około pięćdziesięciu z nich". Luis Suárez De Lezo. Prezes Królewskiej Kastylijskiej Akademii Gastronomicznej.

Wydawca: Almuzara